Psycholodzy pracują w różnych instytucjach, które zajmują się zdrowiem psychicznym. Aby dobrze wykonywać ten zawód potrzeba nie tylko rozległej wiedzy, ale również potrzebna jest empatia, dzięki której zostaje nawiązana więź emocjonalna z pacjentem a co za tym idzie psycholog wczuwa się w jego rolę, rozumie postawy i zachowanie. W zawodzie psychologa występuje mnóstwo różnych stresów związanych z pacjentami. Źródłem stresu może być na przykład nadmierne zaangażowanie lub nadmierna identyfikacja z pacjentem, co może prowadzić do wyczerpania emocjonalnego, czyli tak zwanego wypalenia zawodowego. Psycholog w trosce o swe zdrowie psychiczne musi zachować odpowiedni dystans do problemów swych pacjentów gdyż specyfika tej choroby może spowodować, że psycholog niechcący może być wciągnięty w różne kłopoty swych podopiecznych a na to nie może sobie pozwolić. Praca z pacjentem z zaburzeniami psychicznymi jest długofalowa a terapia niekiedy osiąga sukces po dość długim czasie. Niekiedy pacjenci nie chcą współpracować, rezygnują ze spotkań lub nie poddają się terapii farmakologicznej. Psycholog musi mieć wiele cierpliwości, aby dotrzeć do „zbuntowanego” pacjenta, bo ten najczęściej nie zdaje sobie sprawy z powagi swej choroby i ewentualnych skutków zaniechania leczenia. Niekiedy i psychologów ogarnia zniechęcenie wynikające na przykład z przepracowania. Niekiedy występuje zniechęcenie szczególnie wtedy, gdy postępy w pracy z pacjentem postępują zbyt powolnie. Niektórzy z psychologów są pod bardzo dużą presją otoczenia.
Brak powiązanych wpisów.